Het vroeger federale Verslavingsfonds werd overgenomen door Vlaanderen. Wegens de transitieperiode was het een tijdje wachten, maar uiteindelijk kregen we de formele bevestiging dat Alcoholhulp (+ Cannabishulp en Drughulp) verder zal gefinancierd worden door de Vlaamse overheid. En dit minstens tot eind 2017. Ook de 'uitrol' bij CGG en aanverwante diensten, om de programma's 'blended' toe te passen binnen de hulpverlening, zal worden verdergezet.

Sinds 2009 is Alcoholhulp voor iedereen beschikbaar in heel Vlaanderen en kent een groot bereik. Alcoholhulp (veruit de populairste website van de drie) werd in 2014 bijna 800.000 keer bezocht, kreeg 1.300 aanmeldingen voor de online zelfhulp en meer dan 900 aanmeldingen voor de online begeleiding. Het ziet er naar uit dat deze aantallen ook in 2015 haalbaar zijn, en mogelijk zelfs worden overtroffen.

Op basis van klinische resultaten van gerandomiseerd onderzoek (bijv. Blankers, Koeter & Schippers, 2011; Cunningham, 2012; Cunningham et al., 2009; Postel et al., 2010; Riper et al., 2008) en meta-analyses (Riper et al., 2011; Rooke et al., 2010) mag online hulpverlening als effectief beschouwd worden bij overmatig alcoholgebruik. Recent onderzoek bij Alcoholhulp (Vanderplasschen & Reculé, 2014) bevestigde dit.

Meer over het onderzoek Alcoholhulp

In augustus 2015 engageerde de CAD Limburg zich om in 2015 de voorbereidingen van een nieuw Vlaams project, Safe ’n Sound, te ondersteunen binnen de provincie Limburg. Dit project is een samensmelting van twee bestaande peersupport-projecten: Vitalsounds (Oost- en West-Vlaanderen) en Breakline (stad Antwerpen).

Safe ’n Sound is er voor bezoekers van evenementen, festivals en clubs in de elektronische dancescene. Op deze locaties vind je peers (vrijwilligers met dezelfde interesses, levensstijl en ervaringen als andere feestvierders) in de Safe ’n Sound-infostand. Bezoekers kunnen aan de stand terecht voor info over alcohol en andere partydrugs, veilig vrijen en gehoorbescherming. Door het geven van correcte en objectieve informatie en tips aan feestvierders wil Safe ’n Sound de risico’s, voor zij die partydrugs gebruiken of eraan denken deze te gebruiken, zo klein mogelijk houden. Safe ’n Sound werkt immers volgens het principe van ‘harm reduction’ of ‘schadebeperking’. Dit wil zeggen dat we gezondheidsproblemen proberen voorkomen zonder middelengebruik per se te willen vermijden.

Momenteel is er door de Vereniging voor Alcohol en andere Drugproblemen een aanvraag ingediend bij de Vlaamse overheid om het project Safe ’n Sound verder uit te bouwen in 2016 en 2017. In afwachting van de beslissing van de Vlaamse overheid werd er op maandag 16 november een infomoment georganiseerd in het Centrum voor alcohol- en andere drugproblemen in Hasselt. De presentatie van dit infomoment vind je hier terug. Indien u nog bijkomende vragen heeft kunt u contact opnemen met w1175315109a147521487n2147106557n579453326e790582632s1496328226.325770511b598315376r558943501o1959321651u229005940x261263771@305283165c1518619748a1698053830d253731308l334454306i1363421694m1237035165b710642020u119666548r270503704g451355226.1162225094b1050838942e388828318.

Eerste Hulp Bij Alcohol (EHBA) is een nieuwe kortdurende cursus van de CAD Limburg. Deze cursus vindt maandelijks plaats in Hasselt en bestaat uit twee sessies. Je bent zowel welkom als je zelf drinkt, of als je je zorgen maakt over iemand in je omgeving.

In de eerste sessie gaan we dieper in op het product alcohol. Wat is een aanvaardbare hoeveelheid om te drinken? Dan moet je in de eerste plaats weten wat een standaardglas is. Hoe vol schenk jij bv. een glas wijn? Wat is een standaardglas wijn, bier, sterke drank? Het komt allemaal aan bod, alsook de effecten van alcohol. Op het einde van deze sessie weet je of jij (of de persoon waarover je bezorgd bent) teveel drinkt of niet.

In de tweede sessie bespreken we de motivatie om te stoppen/minderen met drinken en hoe het komt dat dit verandert. We geven je ook informatie over hoe onze verwachtingen bijdragen in het al dan niet drinken. Verder tonen we een beeldfragment waarin het duidelijk wordt dat alcohol niet enkel de persoon zelf treft maar ook zijn omgeving.

Meer info

De buitentemperaturen gaan stilaan naar het vriespunt. In Hasselt en Genk start men daarom met de winteropvang voor daklozen en thuislozen. Op die manier wil men iedere dakloze een warm bed aanbieden tijdens de koude nachten. Daarnaast bestaat de mogelijkheid om in te stappen in een hulpverleningstraject.

De winteropvang wordt vanuit een ruim samenwerkingsverband georganiseerd in een regie van de OCMW Hasselt, Veiligheidshuis Genk, OCMW St-Truiden en CAW Limburg.

Voor personen uit Hasselt, Genk en St-Truiden gelden voor de winteropvang volgende afspraken: in Hasselt kunnen daklozen zich aanmelden bij het CAW, Salvatorstraat 12 voor nachtopvang tussen 22u en 9u. In het onthaalcentrum van het CAW worden dan een capaciteit bedden voorzien voor de nachtopvang. Vooraf moeten ze zich aanmelden bij het OCMW van Hasselt, Genk, Sint-Truiden. 

Overdag kan de Hasselaar op maandag, dinsdag, vrijdag en zondag tussen 13u en 16u terecht in het voormalige Café Anoniem voor een tas soep en een wasbeurt voor de kleren. 

In Genk opent de dagopvang voor mensen uit Genk iedere weekdag zijn deuren van 11u tot 18u in het Home, 2de verdieping, Weg naar As 7, 3600 Genk waar je terecht kan voor wat warmte, koffie en een gesprek.
Meer info:

CAW Limburg thuislozencentrum: Salvatorstraat 12, 3500 Hasselt 011/ 21 28 65
OCMW Hasselt: Albrecht Rodenbachstraat 20, 3500 Hasselt 011/ 30 80 50
Veiligheidshuis Genk: Vennestraat 91, 3600 Genk, 089/65 32 36 
OCMW Sint-Truiden: Clement Cartuyvelsstraat 12, 011 69 70 30

In samenwerking met de CAD Limburg organiseerde de Stad Sint-Truiden op 23 november een studiedag onder het motto “Blijven gokken kan je leven verknallen”.  Vanuit diverse sectoren werd aan deze studiedag deelgenomen.  Zij kregen informatie over de wetgeving, over de risico's van gokken, over problematisch gokken, over preventie en hulpverlening.  Een pakkend onderdeel was de  getuigenis van Jan, ex-gokker.                 

Samen met de preventiedienst van de stad blijft de CAD inzetten op sensibilisering en informatieverstrekking over de wetgeving en de hulpverleningsmogelijkheden. Hiervoor werden een aantal materialen ontwikkeld die in de loop van het voorjaar 2016 verspreid worden.

• Een kraslotje dat uitnodigt om te krabben… de boodschap “ Blijven gokken kan je leven verknallen verschijnt.”  Het is bedoeld voor de algemene bevolking en zal te vinden zijn bij de huisarts, het OCMW, de krantenwinkels, …        
• Het sorrykaartje zal gegeven worden aan minderjarigen die in een krantenwinkel of wedkantoor willen gokken.
 

• Een toogbrief informeert de uitbaters over het waarom van de actie.
 

• Het kwartetspel, met informatie over gokken in al zijn facetten wordt verdeeld onder de scholieren van Sint-Truiden

Meer info: m1287254299a371193340r335536384j417823957e1565779353t1510851493.565345444v1565402262a2090304819n1355928076d914246840e268591682r1954243452s1473190341t80429685r35765745a1734454112e385712850t1554385493e1285024295n639444158@1888839800c500962341a1876479324d451998172l620628889i2146983028m903353398b1782853984u1050338322r1292181716g922624635.1421531662b1627718100e1340448592, k839827367i991085945m1905794037.257745981h933907117e1114238465r1171992821b1202498799o920998270t497699515s1282928485@956764015s84669979i1668641335n363665860t1369694274-160601846t105022012r1870656615u2037081170i557020184d343801857e2036580550n1460373582.2126655841b939435224e605071650

In België gebruikt 5% van de bevolking cannabis en 0,8% andere illegale drugs (cocaïne, amfetamines, opiaten, …). Daarnaast telt België een groot aantal gebruikers van legale drugs:

23% rokers, 16% gebruikers van psychoactieve medicatie, 14% dagelijkse alcoholgebruikers en 6% met een neiging tot overmatig alcoholgebruik.

Deze legale en illegale drugs zorgen voor een sociale kost voor de maatschappij. Deze sociale kost wordt niet enkel gedragen door de overheid (o.a. via uitgaven voor preventie, behandeling en repressie). Ook bedrijven (o.a. productiviteitsverlies), de samenleving (o.a. verkeerslachtoffers, familie, omgeving,…) en de gebruikers zelf (o.a. verlies levenskwaliteit) dragen een deel van de kost.

In opdracht van Federaal Wetenschapsbeleid voerden de Universiteit Gent en Vrije Universiteit Brussel met een multidisciplinair team een onderzoek uit over de sociale kost van legale en illegale drugs: het SOCOST onderzoek. Het SOCOST onderzoek brengt de sociale kosten voor het jaar 2012 in kaart. Hierbij berekenden de onderzoekers niet enkel de sociale kost voor alcohol en illegale drugs, maar ook voor tabak en psychoactieve medicatie (zoals pijnstillers, antidepressiva, slaap- en kalmeringsmiddelen). Ze ramen bovendien deze kosten voor de domeinen gezondheid, criminaliteit en verkeer.

De sociale kost bestaat uit drie delen: directe kosten, indirecte kosten en ontastbare kosten.

De directe kosten

Directe kosten zijn kosten die rechtstreeks in verband kunnen worden gebracht met gebruik van legale en illegale drugs. De directe kost omvat drie luiken: (1) de gezondheidszorg ten gevolge van middelenmisbruik: dit gaat bijvoorbeeld om kosten voor een opname in een ziekenhuis voor behandeling van verslaving, maar ook om kosten voor de behandeling van ziektes die door deze middelen zijn veroorzaakt, bv. longkanker of leverkanker; (2) de aanpak van druggerelateerde criminaliteit: dit gaat bijvoorbeeld om kosten voor het opsporen, vervolgen en berechten van drugbezit of drughandel, en de kosten voor detentie, maar ook om kosten van misdrijven (zoals diefstal en inbraak) gepleegd om illegale drugs te kunnen kopen of misdrijven (zoals slagen en verwondingen) onder invloed van alcohol en illegale drugs; en (3) verkeersongevallen.
De directe kosten voor alle middelen samen worden geraamd op 2,86 miljard euro per jaar. De kosten aan gezondheidszorg maakt 69 % uit van alle directe kosten.

Alcohol en tabak, samen goed voor 70 % van de directe kosten

Het grootste aandeel van de directe kosten kan worden toegeschreven aan alcohol (45%) en tabak (25%).

De indirecte kosten

De indirecte kosten zijn kosten door verloren productiviteit van werknemers. Deze productiviteit gaat verloren omwille van ziekte, arbeidsongeschiktheid/invaliditeit, opsluiting in de gevangenis of het vroegtijdig overlijden. De indirecte kosten worden geschat op 1,76 miljard euro. Het productiviteitsverlies is hoofdzakelijk veroorzaakt door gezondheidsproblemen gerelateerd aan middelenmisbruik (1,5 miljard euro of 85%).

Alcohol en tabak, samen goed voor 86 % van het productiviteitsverlies

Voor wat betreft de indirecte kosten naar type substantie, blijkt dat alcohol (44%) en tabak (42%) de meeste kosten voor productiviteitsverlies met zich meebrengen.

Een half miljoen verloren levensjaren in 2012

De ontastbare kosten geven het verlies aan levenskwaliteit weer door ziekte of vroegtijdige sterfte van de gebruiker. De ontastbare kosten worden in sociale kost studies gemeten via het aantal ‘verloren gezonde levensjaren’ Naar schatting zijn in België meer dan 500.000 gezonde levensjaren verloren gegaan door legale en illegale drugs in het jaar 2012. Gezondheidsproblemen zorgen voor 94 % van alle verloren gezonde levensjaren. 

Alcohol en tabak hebben de grootste impact op het aantal gezonde verloren levensjaren. Samen zijn deze legale middelen verantwoordelijk voor 91%.

Aanbevelingen van de onderzoekers:

De resultaten van dit SOCOST onderzoek kunnen beleidsmakers inspireren. De onderzoeker doen volgende aanbevelingen:

• inzetten op een globaal en geïntegreerd alcoholbeleid, waarbij ook volop ingezet wordt op preventie!
• Het tabaksbeleid verder uitbouwen.
• Het systematisch inzetten op alternatieven voor vervolging en bestraffing van druggebruikers en het aanbieden van drughulpverlening in de gevangenis laten toe om de kern van het probleem aan te pakken.
• Bijkomende inspanningen voor sensibilisering van en handhaving bij bestuurders zijn nodig om verder de strijd te voeren tegen het rijden onder invloed.
• Het nog meer inzetten op verstandig gebruik van psychoactieve medicatie.

Tot slot

Algemeen kan worden gesteld dat slechts een klein aandeel van de sociale kost (0,4% van de directe kosten voor gezondheidszorg en strafrechtsbedeling) wordt besteed aan preventie. De behandeling van mensen is vaak minder kosteneffectief dan het voorkomen van een probleem. Dit onderzoek biedt belangrijke argumenten om te pleiten voor een versterking van het preventiebeleid. Een bijkomend argument, dat zeker in tijden van budgettaire krapte hout snijdt, is dat een succesvolle preventie leidt tot minder kosten in de zorg, bij politie en justitie.

Uit: De Sociale kost van legale en illegale drugs in België, Prof. Dr. Freya Vander Leanen e.a.